Αναρτήσεις

Άμυνες που άλλοτε μας προστατεύουν και άλλοτε μας φυλακίζουν.

​ Όταν ήμασταν παιδιά, μπορεί να μάθαμε να μη μιλάμε για όσα νιώθουμε. Να μη ζητάμε. Να μην αντιδράμε. Να είμαστε «καλά παιδιά». Να απομακρυνόμαστε πριν προλάβει κάποιος να μας πληγώσει. Να κρατάμε τα πάντα μέσα μας. Και τότε, ίσως, όλα αυτά να μας προστάτευαν μέχρι που μεγαλώσαμε. Και κάποιες φορές συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τους ίδιους τρόπους, ακόμη κι όταν η ζωή μας έχει αλλάξει. Το να μη μιλάς μπορεί κάποτε να σε προστάτευσε. Σήμερα, όμως, μήπως σε κρατά μακριά από τους ανθρώπους που θέλεις να πλησιάσεις; Το να μην εμπιστεύεσαι κανέναν μπορεί κάποτε να σε βοήθησε να μην πληγωθείς. Σήμερα, μήπως σε εμποδίζει να δημιουργήσεις μια σχέση όπου μπορείς να νιώσεις ασφάλεια; Το να έχεις πάντα τον έλεγχο μπορεί κάποτε να σου έδινε μια αίσθηση προστασίας. Σήμερα, μήπως δεν σου επιτρέπει να αφεθείς ούτε για λίγο; Ίσως λοιπόν το ερώτημα δεν είναι «Γιατί είμαι έτσι;» Αλλά: Αυτό που έμαθα κάποτε για να προστατεύομαι, εξακολουθεί να με προστατεύει σήμερα;
Εικόνα
 Ψυχική ανθεκτικότητα Ο ορισμός της ψυχικής ανθεκτικότητας, για μένα, είναι αυτό το λουλούδι. Παρότι βρέχει και οι συνθήκες γύρω του είναι αντίξοες, εκείνο συνεχίζει να στέκεται. Λυγίζει από το βάρος της βροχής, του ανέμου και από όλα όσα καλείται να αντέξει. Λυγίζει. Αλλά δεν σπάει. Και ίσως αυτό να είναι τελικά η ψυχική ανθεκτικότητα. Όχι, η απουσία δυσκολιών. Όχι, το να μη φοβάσαι, να μη λυγίζεις, να μη νιώθεις, να μην γονατίζεις. Αλλά η ικανότητα να προσαρμόζεσαι στις αντιξοότητες, να βρίσκεις τρόπους να συνεχίζεις και μέσα από τη διαδικασία αυτή, να ανακαλύπτεις ξανά τις δυνάμεις σου και το φώς σου. Για τη Θετική Ψυχολογία, η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο μελέτης, καθώς στρέφει το ενδιαφέρον όχι μόνο στο τι μας δυσκολεύει, αλλά και στους πόρους, τις δυνάμεις και τις διαδικασίες που μπορούν να μας βοηθήσουν να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Γιατί η ανθεκτικότητα δεν σημαίνει να βγαίνεις από κάθε καταιγίδα αλώβητος.  Μπορεί να σημαίνει ότι, παρόλο που λύγι...
Εικόνα
  Καλώς ήρθατε! Εδώ είναι ένας χώρος για σκέψη, συναίσθημα και σύνδεση. Χαίρεται! Ονομάζομαι Εύα Στρατάκη και είμαι ψυχολόγος. Δημιούργησα αυτό το blog με την επιθυμία να μεταφέρω τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τις γνώσεις μου από τον χώρο της ψυχολογίας εκτός των τοίχων του θεραπευτικού γραφείου.  Τι θα διαβάζετε εδώ: Έρευνες για την διαχείριση των συναισθημάτων και του άγχους. Προβληματισμούς γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και την επικοινωνία. Πρακτικές ιδέες για την ενίσχυση της αυτοφροντίδας και της ανθεκτικότητάς μας. Προτάσεις ψυχοεκπαιδευτικών βιβλίων. Αυτός ο χώρος δεν φιλοδοξεί να δώσει έτοιμες λύσεις ή να αντικαταστήσει τη θεραπευτική διαδικασία. Φιλοδοξεί, όμως, να γίνει μια αφορμή για να σταματάμε για λίγο, να αναστοχαζόμαστε και να κατανοούμε καλύτερο τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Σας προσκαλώ να γίνετε μέρος αυτής της διαδρομής. Σημείωση: Τα άρθρα σε αυτό το blog έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν συνιστούν ψυχοθεραπευτική διαγνωστική ή θεραπευτ...